• liesbethgoedbloed

De cherubijnen van R.

Bijgewerkt: okt 1

Ik kocht een MP3-speler en ging met Rachmaninov uit wandelen. We liepen de Voorstraat door en alles zag er anders uit. ‘Hema, Hünkemöller, Kruidvat’, stelde ik de winkels aan R. voor. R. reageerde niet. We staken de dijk over en liepen langs het haventje richting de Oude Maas. Daar lag het water zoals het daar altijd ligt: zelfverzekerd, grijs, wereldwijs. ‘Wat vind je ervan?’ vroeg ik alsof ik het landschap zelf had bedacht. ‘Is de wereld nog net zo mooi als vroeger?’ R. ging volledig op in zijn eigen muziek en leek me niet te horen. Ik keek op het blauwe schermpje van mijn MP3-speler. De Derde Antifoon. Aan de overkant mekkerde een schaap zijn eigen antifoon door de muziek heen.

R. en ik waren de enige wandelaars. Over het water hing een dunne mist die wel paste bij de melodieën in mijn hoofd. ‘Wat zou er gebeuren’, vroeg ik mij af, ‘als ik deze muziek altijd in mijn hoofd zou horen? Zou eeuwige blijdschap dan mijn deel wezen? Zouden droefenis en zuchting voorgoed van mij wegvlieden?’ ‘De techniek staat voor niks’, dacht ik er meteen achteraan. ‘Ik kan het altijd proberen.’ Toen namen de cherubijnen van R. mijn hersens over en zonder noemenswaardige gedachten liep ik verder.

We liepen lang, passeerden een paar verwaaide konikpaarden, een Toeristisch TOPpunt, nog een dijk. Het miezerde en begon naar zaagsel te ruiken – we waren bijna bij Heinenoord. Ik wilde stilstaan en R. bedanken voor alles: voor zachtheid en zuiverheid, toewijding en overgave, voor hoe hij zijn oor te luisteren gelegd had bij de engelen. Maar ik kwam niet uit mijn woorden en bovendien werd het ‘Godlof’ ingezet. Tastende stemmen tegen een loodgrijze lucht. Houtgeur. Schaap. Dijk. Cherubijn.

R. en ik liepen zo de hemel in.

(Bij de Liturgie van de Heilige Johannes Chrysostomos: ‘Third Antiphon’, ‘Hymn of the Cherubim’ en ‘We praise thee’.)


Gepubliceerd in het Nederlands Dagblad, januari 2020


© 2018 by Liesbeth Goedbloed
  • LinkedIn - grijze cirkel
  • Facebook - Grey Circle